Coucou,

Op het moment dat ik deze blog schrijf, zit ik weer in de Thalys voor een weekendje aux Pays-Bas. Hoewel ik het heerlijk vind om weer even een weekendje thuis door te gaan brengen, merk ik wel dat ik het aan de andere kant jammer vind dat ik een weekendje in Parijs moet missen. Mijn huis in Parijs, begint nu toch echt ook een beetje een thuis te zijn. Dat mag natuurlijk ook wel na 4,5 maand, maar toch voelt het een beetje raar.

De tijd gaat nu opeens zo snel, de lente is (in ieder geval voor een weekje) al doorgebroken in Parijs en gister heb ik heerlijk in het zonnetje, zonder jas, naar Alexandre gekeken die aan het spelen was met z'n beste vriendje. Dat gaf me al zo'n heerlijk zomer gevoel! Nu zit ik alweer op de helft van mijn tijd in Parijs en ik moet nog zoveel doen! Ik weet nu al, dat er nog zoveel plekjes onontdekt blijven voor mij.

M'n tas staat nu volgepropt met wintersport kleren en andere spulletjes, die ik niet meer nodig vond. Ik heb één van mn winterjassen aangedaan, om deze thuis om te ruilen voor een zomerjas. Ik heb de skibroek, skisokken en polairtjes meegenomen van de wintersport. Een Nederlands boek, die ik geleend heb van mn moeder en die ik alweer uit heb. Verder nog 2 mutsen, ik denk dat dat het ongeveer wel is, mn tas zit vol. Heb ik dan verder niks meegenomen, geen tandenborstel of wat dan ook, nou nee want dat heb ik thuis ook nog wel :)

Tegenwoordig maak ik niet alleen meer foto's van mn leven hier, maar ik heb besloten ook een beetje te filmen. Toch leuk om dat later allemaal terug te kijken! Alexandre vind het ook helemaal geweldig, als ik nu alleen maar een foto maak en ik laat hem zien zegt ie: ‘Ik wil een petit film!' hij snapt alleen nog niet helemaal dat je dan eerst een filmpje moet maken, voordat je het kan kijken hihi.

Gisteren waren ze trouwens allemaal verkleed in de klas! Voor een of ander feest, soort carnaval. Alexandre was verkleed als oui-oui (= noddy) echt super schattig! Toen ik hem gister uit school haalden en we liepen naar huis, vertelde ik hem dat ik een weekendje naar Nederland ging en dat ik vrijdagochtend (vandaag dus) al heel vroeg weg ging en zondag weer terug kwam. Alleen dit vond ie niet zulk leuk nieuws. Ik mocht niet naar huis van hem, ik weet nog niet hoe dat straks zal zijn als ik in april twee hele weken naar huis ga of als ik echt naar huis ga.

Voor m'n gevoel is dat moment nu al heel dicht bij, maar als ik daar over nadenk, voelt dat ook heel raar. Tuurlijk vind ik het straks heerlijk om weer naar huis te gaan en iedereen weer vaak te zien, maar nu ben ik bijna elke dag met Alexandre en die ga ik dan ook wel erg missen.