nog even een update
Vanmorgen ben ik om 11 uur uit m'n bed gekropen, nouja toen ging de wekker na vier uurtjes slaap, omhalf 12 stapte ik dan echt uit bed en hop meteen onder mijn eigen douche. Ontbeten terwijl mijn gastmoeder al aan het koken was voor de lunch. Wat een ritme :p Nog even naar Alexandre gekeken terwijl die een kaart aan 't kleuren was, want hij wilde zo graag dat ik 'm kwam helpen. Met nog half dichte oogjes vertelt hoe mooi z'n dessin wel niet was! Daarna heb ik me verder klaargemaakt, zij aan de lunch en ik de deur uit.
Ze gaan strakjes naar de dierentuin buiten Parijs. Het is hier vandaag onwijs koud, weer even wat anders na 2 weken 23 graden! Op het moment irriteer ik me trouwens aan 2 mannen die vlak naast me staan te roken en natuurlijk staat de wind mijn kant op. Het slaat op mijn arme keel, die nog schoor is van het meeblerren op jaren 80/90 muziek van vannacht!
Was weer een gezellig nachtje! Maar zal komende week echt even moeten bijslapen! Na de afgelopen week 2x 2 uur te hebben geslapen en nu weer 4, wordt het tijd dat ik de uurtjes misschien ook inhaal. De afgelopen week is ontzettend snel gegaan, misschien omdat ik ook dinsdag ben uit geweest en de donderdagen vrijdag heel de dag heb gewerkt, nouja dat wil zeggen van 11:45 - 20:00 en van 11:45 - 's nachts. Binnen 10 dagen staat mijn lieve vriendje alweer naast me in Parijs met z'n tante uit Indonesië en z'n zus.
Wat een heerlijk idee! Ik zou het bijna voorbij laten gaan, maar komend weekend is het Pasen! Zoals elke feestdag zal ik het missen om thuis te zijn. Paasontbijtje etc. M'n gastouders zijn naar het platteland en een vriendin komt bij me logeren. Toevallig lagen er gister bij de Monoprix echte Hollandse Matzes (-> jawel GEÏMPORTEERD!) Jammer genoeg alleen de kleintjes en geen grote, maar goed het is iets! Nu voor 't idee ook nog even paaseitjes kopen en dan wordt het toch nog een beetje Pasen/Paques.
Afgelopen vrijdag ben ik met Alexandre naar een parkje in de buurt geweest, maar er was niemand van z'n vriendjes (een parkje wil zeggen, een speeltuin en nee niet dus als in Nederland, het is de plek waar iedereen uit de buurt heen gaat met de kids, want de meeste hebben geen tuin en hier doen ze niet zo erg aan bij elkaar spelen, ja eens in de heeeeel veeeeel tijd!
Maargoed toen hebben we maar gevoetbald, wat Alexandre overigens super leuk vindt om te doen. Nog een beetje overgooid, vangen gaat steeds beter. Daarna nog lekker gestoepkrijt en met een beetje hulp van mij 2x z'n naam geschreven! Ik voel me net een trotse moeder :D
Hoewel ik vet veel zin heb om naar huis te gaan, ga ik het hier ook wel missen, vooral Alexandre. Ben zo erg aan ‘m gehecht. Nu ik hier ben, vind ik het heel normaal om even in Parijs te wonen, maar ik denk dat als ik straks weer terug ben dat ik dan wel zeg van woh, ik heb wel gewoon 8 maanden in Parijs gewoond!
Weekendje naar huis
Coucou,
Op het moment dat ik deze blog schrijf, zit ik weer in de Thalys voor een weekendje aux Pays-Bas. Hoewel ik het heerlijk vind om weer even een weekendje thuis door te gaan brengen, merk ik wel dat ik het aan de andere kant jammer vind dat ik een weekendje in Parijs moet missen. Mijn huis in Parijs, begint nu toch echt ook een beetje een thuis te zijn. Dat mag natuurlijk ook wel na 4,5 maand, maar toch voelt het een beetje raar.
De tijd gaat nu opeens zo snel, de lente is (in ieder geval voor een weekje) al doorgebroken in Parijs en gister heb ik heerlijk in het zonnetje, zonder jas, naar Alexandre gekeken die aan het spelen was met z'n beste vriendje. Dat gaf me al zo'n heerlijk zomer gevoel! Nu zit ik alweer op de helft van mijn tijd in Parijs en ik moet nog zoveel doen! Ik weet nu al, dat er nog zoveel plekjes onontdekt blijven voor mij.
M'n tas staat nu volgepropt met wintersport kleren en andere spulletjes, die ik niet meer nodig vond. Ik heb één van mn winterjassen aangedaan, om deze thuis om te ruilen voor een zomerjas. Ik heb de skibroek, skisokken en polairtjes meegenomen van de wintersport. Een Nederlands boek, die ik geleend heb van mn moeder en die ik alweer uit heb. Verder nog 2 mutsen, ik denk dat dat het ongeveer wel is, mn tas zit vol. Heb ik dan verder niks meegenomen, geen tandenborstel of wat dan ook, nou nee want dat heb ik thuis ook nog wel :)
Tegenwoordig maak ik niet alleen meer foto's van mn leven hier, maar ik heb besloten ook een beetje te filmen. Toch leuk om dat later allemaal terug te kijken! Alexandre vind het ook helemaal geweldig, als ik nu alleen maar een foto maak en ik laat hem zien zegt ie: ‘Ik wil een petit film!' hij snapt alleen nog niet helemaal dat je dan eerst een filmpje moet maken, voordat je het kan kijken hihi.
Gisteren waren ze trouwens allemaal verkleed in de klas! Voor een of ander feest, soort carnaval. Alexandre was verkleed als oui-oui (= noddy) echt super schattig! Toen ik hem gister uit school haalden en we liepen naar huis, vertelde ik hem dat ik een weekendje naar Nederland ging en dat ik vrijdagochtend (vandaag dus) al heel vroeg weg ging en zondag weer terug kwam. Alleen dit vond ie niet zulk leuk nieuws. Ik mocht niet naar huis van hem, ik weet nog niet hoe dat straks zal zijn als ik in april twee hele weken naar huis ga of als ik echt naar huis ga.
Voor m'n gevoel is dat moment nu al heel dicht bij, maar als ik daar over nadenk, voelt dat ook heel raar. Tuurlijk vind ik het straks heerlijk om weer naar huis te gaan en iedereen weer vaak te zien, maar nu ben ik bijna elke dag met Alexandre en die ga ik dan ook wel erg missen.
à la Montagne
Bonjour tous qui lisent mon blog!
Daar ben ik dan weer eventjes met een blog. Op het moment bevind ik me à la montagne, in Crans-Montana om precies te zijn. Zondagochtend ben ik vertrokken met de TGV richting Swiss, toen ik boven aan de berg kwam, werd ik daar opgewacht door de oma van Alexandre en haar vriend. Daarna zijn we met de auto naar hun huisje hier gereden.
Tot ieders verbazing zal ik even vertellen dat ik het voor elkaar heb gekregen om maar één trolley/tas mee te nemen met kleding voor ruim 2 weken! Voor de mensen die me echt goed kennen, zal dit een echte verbazing zijn. Maarja weet je, ik moest wel! Ik kan namelijk niet over mn hart verkrijgen om 2,5 week door te brengen zonder mijn laptop, dus zonder skype, dus zonder echt Nederlands contact. Oké, ondanks dat ik op de piste regelmatig Nederlanders voorbij hoor komen, is het hier niet echt gemakkelijk contacten maken.
Gisteravond toen ik aankwam in het huis, werd ik vol blijdschap begroet door Alexandre. Waarna ik meteen vanalles met ‘m mocht doen. Jazeker, ik mocht van hem mee film kijken, mee spelen etcc.. Het is zo schattig als hij me vertelt dat ik wel met hem mag komen spelen, als ik dat graag wil :) hihi. Gisteravond zijn we nog met z'n allen uiteten geweest, inclusief Alexandre. Toen we uiteindelijk weer thuis waren, was het meteen naar bed. Nee, niet alleen van Alexandre, maar ook voor de rest. Ik ging op het zelfde moment slapen als Alexandre, namelijk om 22:15 :o.
Hier breng ik het grootste deel van mn dagen door met Alexandre, 's ochtends word ik naast hem wakker, ontbijten we met z'n moeder en de rest (als die al wakker zijn) daarna gaan we even spelen, aankleden, tandenpoetsen, plassen en even lekker naar buiten. Vandaag was het echt heerlijk, de zon scheen en dat doet me altijd goed! We hebben geen ‘bon HOMME de niège' (sneeuwpop) gemaakt, maar een ‘bon CHIEN de niège' (sneeuwhond). Aangezien de sneeuw niet bepaald geschikt was om een sneeuwpop te maken (poederig en ijzig) hebben we allemaal grote stukken, sneeuwijs op elkaar gelegd. Voila onze bon chien :) Daarnaast hebben we nog bataille de niege (sneeuwballengevecht) gehouden en 'geslapen' in de sneeuw.Alexandre was zo slim geweest om mijn handschoen naar binnen te gooien en vervolgens de deur dicht te doen (die niet vanaf het terras weer opengedaan kan worden) heel handig, aangezien het wel de bedoeling was dat wij vroeg gingen middageten. Helaas was er niemand in het huis, dus belde ik mijn gastmoeder op dat de deur dicht was. Daarna werd er iemand van de buren (tenminste ik geloof dat het de buurman was die ons uiteindelijk ‘bevrijde' [de deur open deed]) gebeld om ons te helpen. Toen we uiteindelijk weer naar binnen konden, heb ik als een speer het middageten gemaakt en gelukkig heeft Alexandre vandaag super makkelijk en snel gegeten :D. Dus toen kon ik hem alsnog redelijk optijd in bed stoppen.
Helaas had ie vandaag niet zoveel zin in zijn siëste, dus ondanks dat ie wel moe was, heeft hij niet geslapen. Want om 14:00 moest ie zn bed alweer uit. Snel aangekleed en hops de deur uit, vandaag werden we gebracht door oma en haar vriend met de auto. Dit was volgens Alexandre een groot probleem, want thja hij wilde met de bus! Dus vloeide er in de lift al grote krokodillentranen, want oma mocht ook al niet met ons in de lift! Wat een zwaar leven ook als bijna 4 jarige.
Bij les oeufs (ik weet niet hoe we dit in Nederland zeggen) ik denk gewoon de skilift, was z'n moeder al op ons aan het wachten en daarna zijn we met zn allen omhoog gegaan.
Bovenaan was er weer een groot drama, hij wilde namelijk niet skiën en al helemaal niet met zijn privéskileraar. Na nog een paar grote tranen, nam de skileraar hem mee en na een uurtje kwam hij tout content weer terug!
Oh wat ik nog even moet vertellen voor ik weer ga stoppen voor vandaag, ik moet niet te laat naar bed, want ik heb energie nodig morgen!
Maar wat ik dus moet vertellen, is dat ik Alexandre ‘Vader Jacob'/ ‘Frère Jaques' heb geleerd in het Nederlands en het is ongelooflijk schattig als hij ‘Alles klokken luiden' probeert uit te spreken! Hihi
Maar ik ga nu echt even stoppen, ook al zou ik nog veel en veel meer willen vertellen, maar ik moet echt naar bed! :)
Bisous!
Bonne nuit et faites des beaux rêves.
na 3 maanden Parijs
Coucou al mn lezers :)
Hier ben ik dan weer eventjes met een kort verhaaltje.. Ik zit inmiddels alweer 3 maanden in Parijs en ik kan toch wel zeggen dat ik nu ben gewend of dit nu per se goed is, weet ik niet. Toen ik hier aankwam was alles nog nieuw en spannend, vond ik het ongelooflijk gaaf dat ik de Eiffeltoren kan zien als ik met Alexandre buiten speel, dat ik in een half uurtje bij de Arc de Triomph sta enz. Maar nu dat nieuwe er een beetje af is, thja, je leeft hier ook gewoon je leven. Nadat je elke dag de Eiffeltoren hebt gezien is dat echt niet zo heel interressant meer. Hoewel Parijs een hele mooie stad is, besef ik me nu ook wel meer dat het ook maar gewoon een stad is. Oké het is mooi, er is veel te doen, maar hier wonen is anders dan op vakantie zijn.
Een paar dagen geleden werd ik overvallen door ontzettende heimwee, hoewel Alexandre me nu echt wel helemaal leuk vind, vind het ik nog wel lastig om in een ander gezin te leven. Ze zijn ontzettend aardig, maar ik voel me nooit helemaal thuis omdat ik toch altijd nog een beetje soort van op visite ben. Dit had ik toch wel een beetje onderschat, ik dacht dat het makkelijker zou zijn. Ik mis mn ouders en mn broer en zus mn vriend en mn vriendinnen en hoewel de tijd heel snel gaat, vind ik het idee om ze nog 6 maanden heel weinig te zien verschrikkelijk.
Het is totaal niet dat ik het niet naar me zin heb, ik houd me prima bezig, maar het leven in een ander gezin valt me toch wel zwaar. Maargoed dat is dus ook even de reden dat ik mn hele komende week heb volgepland. Hoe meer leuke dingen in de planning, hoe meer leuke dingen om naar uit te kijken als ik het even niet zie zitten.
Gisterochtend eerst naar school geweest, waar ik te laat was, omdat ik mn wekker vergeten was te zetten. Ik werd sowieso al wakker met het rare idee dat het woensdag was, daarna met het idee van goh ik ben te laat gaan slapen en toch ben ik eerder wakker dan mn wekker om daarna ineens te denken 'Hoelaat is het eigenlijk?' om vervolgens me dood te schrikken dat ik al 45 min in de les had moeten zitten. Ik spring uit bed, met opeens een soort van energie, kleed me aan, grijp een stuk oud stokbrood en ren de deur uit. Nog even voor een uurtje naar school geweest en daarna was het weer tijd om de poussette te halen.
Gister was uiteindelijk een leuk dagje, maar toen ik Alexandre op kwam halen op school, was ik even bang dat het niet zo gezellig zou worden. Hij vind het namelijk geweldig om op het schoolplein te rennen met zijn beste vriendje, Baptiste. Helaas voor hen, heeft de juf vorige keer gezegd dat dit niet mag, dus hield ik Alexandre tegen. Dus dan was ie boos op me en werd ik voor de rest van de weg naar huis aangesproken als Cacaboudin (kinderscheldwoord geloof ik, hij mag het in ieder geval niet zeggen)
Eenmaal thuis aangekomen ging ik het eten opwarmen, de groente van vandaag was 'Chu' geen idee hoe het in Nederland heet, ik had het nog nooit op. Dus Alexandre zn handen laten wassen en hup aan tafel. Hij had nog nooit 'Chu' op en weigerde dit dan ook om te proeven, het was niet lekker volgens hem. Nouja dat was dus al een heel gedoe, ik zal er niet een te lang verhaal van maken.Daarna heeft ie zn stokbrood met kaas netjes opgegeten en daarna was het een fruitsalade met een gateaux. Voila het was een fruitsalade van ananas met banaan en ja hoor wat kreeg ik te horen 'Ik lus de ananas niet'.. Uiteindleijk heeft ie de ananas niet opgegeten, maar alleen de banaan.
Pff, dacht ik nu is het alweer tijd voor bed. Dus hebben we nog even kort wat gespeeld en daarna was het au lit (naar bed) Van zn sieëste is ook niet veel gekomen dus heb ik hem eerder 'wakker gemaakt' beter gezzegd uit bed gehaald aan laten kleden.
Het gouter meegenomen nar buiten en lekker 2 uurtjes buiten gespeeld, Gevoetbald op het gras (later er op aan gesproken dat je blijkbar niet op het gras mag lopen tijdens l 'hiver :o
Dat was het weer eventjes voor nu Bisous!
:)
Vanmorgen ging de wekker om 8 uur, want ik had een hardloop afspraak om half 9... Ik hoorde mn wekker wel, maar hij drong niet bepaald door. Ik heb namelijk een heerlijk rustig wakker worden deuntje, omdat ik het verschrikkelijk vind om met een up tempo / harde piepen, wakker te schrikken. Nee! Doe mij maar een rustig muziekje. Alors, ik hoorde hem dus wel, maar na een tijdje drong het pas door ‘Oh dat is mijn wekker'. Ik mn telefoon gezocht, want die had ik gisteravond niet op zn vaste plek gelegd. Had ik een sms van mn hardloop friend, regende het bij haar ontzettend hard. Zij had dus niet zo'n zin om te komen hardlopen (heel begrijpelijk!).
Om 8 uur zat mijn rolluik nog dicht, dus ik had mn wekker uitgezet en ging weer back to sleep. Om half 10 wakker geworden en besloten om maar even tout seule hard te gaan lopen. Moet toch iets aan sport doen hier! Ik wil niet terugkeren naar Nederland en van iedereen horen dat ik een vet varkentje ben geworden in Parijs met al het eten en (belangrijk) NIET sporten. Eer dat ik dan de deur uit ben, duurt wel een uur. Ook dankzij Alexandre, want hij wilde nog even met mij zingen. Dus thja het maakte toch niet uit hoe laat ik wegging, dus had ik nog even 2/3 liedjes met hem gezongen voordat ik om half 11 begon aan mijn hardloop halfuur.
Zoals gewoonlijk ging ik hardlopen om het lac in het Bois de Boulogne, maar de eerste helft ging prima totdat ik aan de andere kant van het meer kwam. Daar wilde de wind me niet helpen, had ongelooflijk tegenwind. Ik kwam echt niet vooruit haha, ik heb erge medelijden met mezelf gehad. Om 11 uur ongeveer kwam ik weer thuis en heb ik gedoucht. Alexandre vroeg waarom ik ging douchen, thja zei ik, ik stink, want ik heb net gerend. Ik geloof niet dat ie het een hele goede reden vond haha.
Na mijn douche was het alweer tijd voor het déjeuner. Een heerlijke gegratineerde bloemkoolschotel, gemaakt door mijn gastmoeder. Daarna was het tijd om nog even lekker te spelen/zingen en après siëste. Die siëste is er niet echt geweest, maar het was echt heel grappig. Normaal gesproken blijft Alexandre gewoon in bed liggen als ie niet wil slapen, maar het wel gaat ‘proberen'. Vanmiddag was het anders, hij had besloten nadat hij zelf een paar boekjes had ‘gelezen' hij wel uit bed kon gaan en daarna kwam die half aangekleed de woonkamer in om te vertellen dat hij uit bed was.
Het was toen denk ik 14:15 en toen besloten we dat we de eendjes maar is eten moesten gaan geven, want die hadden honger! Hij was in een keer heel erg snel met klaarstaan :p Ik was nog helemaal niet klaar. In ieder geval, nadat ik al het oude stokbrood had verzameld, belde zn moeder me op om te vertellen dat in het andere speelparkje een Papa Noël was. Super leuk natuurlijk! Dus wij eerst op naar papa Noël.
Toen we op het punt stonden om beneden vanuit de hal naar buiten te gaan, hoorden we iemand roepen. Maar wie zou dat nou zijn? Het was de oude au pair! Dus ze kwam naar beneden en wij gingen met zn drietjes opweg naar Papa Noël.
We kwamen aan in het parkje en zagen meteen de kerstman staan met zn ‘elfjes' en muziekinstrumenten. We hebben op een afstandje staan kijken, want Alexandre was toch wel een beetje bang. Daarna kwam de kerstman en zijn bandje langs ons lopen en wilden wij (ik en de vorige au pair) Alex op de foto zetten met hem, maar dat vond Alex niet zo'n goed idee. Daar kwam de vrouw die het een beetje begeleidde naar ons toe om te vragen of Alex al een cadeautje had gehad en of hij misschien een trompetje wilde of een bellenblaas wilde hebben. Nou hij was dus al een beetje bang, dus hij keek die vrouw alleen maar een beetje aan.
Daarna had die vrouw tegen ons gezegd dat we in het witte tentje aan de overkant nog een cadeautje konden gaan halen, dus wij die vrouw bedankt en op naar de tent. Bij de tent aangekomen, was Alex nog steeds een beetje verlegen, maar hebben we uiteindelijk wel een cadeautje voor hem uitgezocht. Het werd de trompet! Dat hebben we ook wel geweten.. wat een onaangenaam geluid kwam er uit dat trompetje zeg! Haha
Maargoed Alex was helemaal in zn element en een ander jongetje die ook een trompetje had gekregen deed gezellig mee. (niet agreable voor de oren) Het ging hartstikke goed totdat het andere jongetje tegen het trompetje sloeg wat Alex net in zn mond had. Dat werd huilen en het was wel echt heel zielig, want hij had een wondje onder zn tong en het bloedde echt best wel erg. Het jongetje kwam daarna nog op aanwijzingen van zijn moeder sorry zeggen, maar Alexandre hoorde dit niet gepaald.
Na ik denk wel ongeveer 10 minuten/kwartier te hebben gehuild, was Alex weer een beetje gekalmeerd. Toen hebben we nog geprobeerd hem vrolijk te maken voor het voeren van de eendjes, maar dat zat er niet meer in. Wij maar weer op naar huis en daar lekker liedjes gezongen, waarna we aan het goûter begonnen. Na het goûter heb ik de bekers (van HEMA) er bij gepakt om die te gaan beschilderen als kerstcadeau voor oma enzo.
Hij wilde graag alle kleuren mengen, maar dit mocht van ons niet in de potjes verf, maar wel op de beker zelf. Hij heeft er wel grappige creaties van gemaakt en ook belangrijk, hij vond het leuk om te doen. Daarna petit film gekeken van Thomas de trein en daarna was het alweer tijd voor au bain. De rest van de avond was het gewoonlijke ritueel, eten, spelen en slapen.
Toen was het etenstijd voor mij, de moeder en de vorige au pair. Na het eten tv gekeken (the mentalist) en ook even mijn ov pas besteld op internet. (wat een gedoe om die foto het juiste formaat en de juiste grootte te geven!)
Dat was dus eigenlijk zo'n beetje mijn dagje!
Donderdag 15 december 2011
Vanmorgen eerst maar weer is hard gaan lopen, WOH wat was het zwaar vandaag :x had bij het zwaarste stuk van mijn zogenaamde hardloop les weer is ontzettend tegenwind! Alsof het nog niet zwaar genoeg was :p. Tijdens mijn sportieve hardloopuitje, maakte ik meteen even gebruik van de gelegenheid om weer een paar kaartjes op de bus te doen.
Na mijn hardloop halfuur, lekker gedoucht.
13/01/2012
Bonjourrr!!
Op het moment dat ik even mn blog aan het typen ben, zit ik in de Thalys op weg naar mijn eigen kikkerlandje les Pays-Bas. Aangezien ik nu 2,5 uur in de trein mag zitten zonder echt iets te hoeven doen, zat ik te denken laat ik mijn blog toch is bijwerken. (in plaats van huiswerk doen voor Franse les) Nouja uhm aangezien er al een hoop gebeurd is natuurlijk zal ik maar gewoon even vertellen over de kerstdagen in Parijs en hoe het hier nu een beetje met me gaat.
Voor de kerstdagen kwam mijn lieve lieve vriendje voor me naar Parijs! Super leuk natuurlijk en ik had me er ook ontzettend op verheugd. Op vrijdag kwam hij aan, rond een uur of 12:00 op Gare du Nord. (Het station wat ik natuurlijk al kende vanuit mijn Franse boeken in Nederland.) Gelukkig voor mij niet te moeilijk om er te komen, maar 1 overstap van de metro. Alleen ben je al gauw driekwartier onderweg.
Aangezien de trein van Michael vertraging had, kon ik wat later van huis vertrekken (ik had die vrijdag trouwens vrij gekregen van m'n gastfamilie) Dat iets later van huis vertrekken, werd te laat van huis vertrekken. Toen ik dus uiteindelijk boven de grond bij de Thalys aankwam stond Michael daar al op mij te wachten. Nee, het was geen echt film moment, ik rende niet op hem af om in z'n armen te springen! Maar toen ik hem zag staan was ik wel heel blij en daarna hebben we eerst nog even gestaan, waarna we met z'n tweeën naar het hotel vertrokken.
Het voelde voor mij heel raar om naar het hotel te gaan, het was helemaal niet ver weg van Parijs. Het was zelfs nog gewoon zone 2 van de metro, maar omdat ik nu zo gewend ben aan het chique Parijs, met gebouwen met mooie details, mooie balkonnetje etc , voelt alles daarbuiten zo aan als ver weg van het Parijse leven.
Eenmaal in het hotel aangekomen met onze koffers (ik had nog het meest bij me haha) hebben we het soort van even uitgepakt en vertrokken we naar de Arc de Triomph. Tot de teleurstelling van Michael was het geen lekker weer met blauwe lucht en een zonnetje, hij kon dus geen mooie foto's maken. De Arc de Triomph staat nu trouwens op mijn lijstje om elke week te doen (goed voor de conditie die trappen omhoog) en het is toch gratis voor Europeanen tussen 18 en 26 jaar.
Na onze conditie te hebben getraind op de Arc en toch nog foto's te hebben gemaakt, hebben we over de Champs-Elyssée gewandeld, waar aan het eind een kerstmarkt was. Daar hebben we een heerlijke chocolade crêpe gedeeld! Jammie! Aan het eind van de Champs, stond het Grand Roue van Paris, oftewel reuzenrad. De planning was om hier ook nog in te gaan en Parijs te bewonderen, maar er stond zo'n lange rij dat we toch maar besloten het niet te doen.
Rond een uur of 18:00 stonden wij op Place de la Concorde, waar je ook een uitzicht hebt op de Eiffeltoren. Laat het nou om zes uur zijn dat de Eiffeltoren een lichtjesshow geeft, dus hebben we vanaf daar nog even foto's gemaakt :). Daarna zijn we naar les Galeries la Fayette geweest, omdat dat nu eenmaal mooi verlicht is.
22/01/2012
Nu is het alweer een paar dagen geleden dat ik aan mijn kerstverhaal begon. Ik zit nu lekker in de Starbucks thee te drinken met Roos terwijl ik aan mijn blog werk. Eerst maar even vertellen over de kerstdagen met mijn lieve vriendje. Dat was dus eigenlijk wel het eerste dagje van ons Parijs avontuur :p Bij de Galeries hadden we nog wat gedronken en boodschapjes gedaan voor ons avondeten. Uiteindelijk terug in het hotel, gingen we nog even koken op het minifornuisje.
Wij wilden pasta eten, dus hadden we wat water opgezet. Maar het was erg vreemd, want het water ging maar niet koken en huh tot onze verbazing was het ‘vuur' ook koud. Oké, uiteindelijk begrepen we dat je blijkbaar twee knopjes om moesten draaien om het fornuis aan te zetten. Voor we aan tafel zaten, was het al later dan franse etenstijd, maar het was wel lekker!
Na het eten gingen we geloof ik alweer bijna slapen. Dus wij lekker in bed gaan liggen en proberen te slapen, komen we er achter dat het bed ongelooflijk kraakt. Aangezien we allebei nogal wat draaien in ons slaap, werden we allebei de hele tijd wakker. Dus van een echt goede nachtrust was het niet gekomen. Voor mn gevoel was ik de hele nacht wakker geweest :p
Na een vermoeiende nacht, 's morgens ontbeten met al het brood/cruesli wat ik had gekocht (veel te veel hhaha) maarja het was wel lekker. Toen zijn we naar de Eiffeltoren geweest en daar hebben we heel gezond de trap genomen naar de 2e verdieping :D. Daar kwamen we aan bij de schaatsbaan op de Eiffeltoren. Jaja echt waar er zit een schaatsbaan op de Eiffeltoren en het is nog GRATIS ook! Dit laat je je als Nederlander natuurlijk geen tweede keer zeggen! Dus wij heel gezellig schaatsen op de Eiffeltoren, dat was echt heel leuk.
Toen we er op een gegeven moment wel weer een beetje genoeg van hadden, nouja niet echt genoeg van hadden, maar we wilden toch ook nog wel naar het topje van de Eiffeltoren, leverden we onze schaatsen weer in en trokken we onze schoentjes weer aan om onze weg te vervolgen. Toen moesten we nog lekker eventjes in de rij wachten tussen de andere toeristen. Uiteindelijk kwamen we boven op het topje en de zon was bezig onder te gaan, wat zorgde voor een mooi plaatje.
Het was alleen wel super koud bovenop, dus eigenlijk wilde ik maar weer zo snel mogelijk naar beneden. Maarja Michael moest nog even een paar mooie foto's maken, vooruit nog maar even kou lijden. Na nog een paar mooie foto's te hebben gemaakt en even van het uitzicht te hebben genoten, gingen we weer op naar beneden.
Inmiddels werd het al een beetje donker en toen we beneden kwamen, gingen de lichtjes aan op de toren! :D Toen wilde ik eigenlijk nog de kerstmarkt aan Michael laten zien bij de Eiffeltoren, maar helaas. Die ging vroeg dicht die dag, want het was natuurlijk kerstavond. Om 18:00 hadden we het geluk dat we bij plein Trocadéro stonden en nog even van de lichtjesshow van de Eiffeltoren konden genieten.
Daarna pakte we de metro richting mijn huis en stapte we iets eerder uit om nog even boodschappen te doen voor ons vervroegde ‘kerstdiner'. Daarna liepen we naar mijn huis, want we waren uitgenodigd voor ‘prendre une verre de la Champagne', oftewel om even champagne te komen drinken.
Bij mij thuis even het ijs in de vriezer gelegd en een paar spullen in de koelkast en daarna even lekker wat gedronken! Ik heb zelfs nog kerstcadeautjes gehad van de ‘kerstman'. Een schort met mn naam erop ? Tot de verbazing van de broer van mijn gastmoeder schrijf je E L I N E en nouja niet dus wat hij dacht. Nog een portemonnee en een armbandje, dus lekker verwend.
Toen we uiteindelijk weer vertrokken, was het echt al half 9. Dus het werd weer een laat etentje. We zaten denk ik rond 11 uur aan tafel. We hadden wel heerlijk gegeten en in bed hadden we nog lekker een bakje ijs op met zn tweetjes.
Na een slechte eerste nacht, hebben we de tweede nacht als roosjes geslapen! Toen was de zondag alweer aangebroken, jammer genoeg ? Want dit was dan alweer ons laatste dagje samen. We hebben lekker uitgeslapen, daarna uitgecheckt in het hotel en op naar de Notre Dame! Daar hebben we onze liefde vereeuwigd op de slotjesbrug :D en voor de volgende keer dat hij me op komt zoeken in Parijs hebben we nog een tweede slotje voor de andere brug. (want er zijn er twee)
Eigenlijk wilden we nog naar de Sacre Coeur gaan die dag, maar dat zat er niet meer in qua tijd. Dus hebben we lekker vroeg gedineerd (om 16:00 uur 's middags) en hebben we daarna zijn koffer bij mijn huis opgehaald en vervolgens vertrokken we weer naar Gare du Nord.
We waren ruim optijd voor de Thalys, dus hebben we nog lekker een toetje gegeten bij Häagen-dazs en daarna was het weer tijd om afscheid te nemen. Dit vond ik echt verschrikkelijk eigenlijk, ik wilde helemaal niet dat ie weer weg zou gaan. Maar gelukkig zou ik hem over 3 weekjes alweer zien, dit wist hij alleen toen nog niet :D
Bonne Année!
Coucou!
Iedereen die mijn blog hierzo leest, nog een sprankelend, gezond en natuurlijk gelukkig nieuwjaar! Ik heb mijn oud&nieuw niet hier in Parijs gevierd, maar à la montagne in Zwitserland. De maandag na kerst (in Nederland dus 2e kerstdag) stond ik vroeg naast mijn bedje om mijn al ingepakte tassen mee te sleuren richting metro. Ik ging te vroeg weg, omdat ik hier altijd overal te laat kom (vraag maar na), dus loop ik ruim van te voren met wiebelende trolley en een zware tas om mn schouder richting het metrostation.Weet mijn gastmoeder me halverwege mijn zware looptocht op te bellen, met de mededeling dat ze iets is vergeten of ik dit nog even op kan halen.
Maar natuurlijk heb ik daar nog tijd voor, want thja ik was ruimruimruim optijd, voor deze ENE keer. Ik omgekeerd naar het appartement en een flink looptempo opgezet. Uiteindelijk in de metro beland, had ik het ongelooflijk warm. Wat had ik namelijk gedaan, mijn dikste vest aangetrokken, want dan paste het beter in mijn tassen. Dit bleek achteraf niet het beste plan, gezien mijn snelle lopen (als een echte gehaaste Parijsenaar) en de warmte in de metro! Pfoee wat had ik het warm.
Aangekomen op Gare de Lyon voor de TGV, ging ik opzoek naar mijn trein. M'n kaartjes gevalideerd, met de hoop dat ik dat maar goed had gedaan en daarna in de trein voor 4 uurtjes. Daarna moest ik in Lausanne (Swiss) overstoppen op een andere trein. Daarna moest ik nog met de Funiculaire naar boven, vanaf de trein. En boven werd ik opgepikt door mijn gastvader, alles ging prima, maar ik had me van te voren ontzettend druk gemaakt over mn overstap en mijn treinkaartjes etc etc.
ik probeer verder nog wel wat de bloggen, maar nu is het echt bedtijd voor mij!
still weekend avec maman et soeur
Na het déjeuner zijn we dan op weg gegaan naar de Notre Dame, waar nu met kerst een hele grote kerstboom is staat! Er zijn hier trouwens in Parijs ook echt onwijs veel kerstmarkten.. nouja meer marktjes, maar het heeft wel wat al die kleine met lichtjes versierde huisjes. Oké, weer even terug naar de Notre Dame. We zijn maar niet naar binnen geweest, omdat er zoals elk weekend een mega grote rij stond en wij (nou vooral mn zus en mn moeder) wilden ook nog shoppen in Parijs. Dus na de Notre Dame heb ik nog even de slotjesbrug laten zien, met allemaal slotjes van geliefden. Sommige slotjes waren echt mooi joh! Ik ben er nu ook achter gekomen dat er niet 1 is, maar er zijn 2 slotjesbruggen, vlak bij elkaar.
Ik geloof dat we toen na de Notre Dame zijn gaan shoppen. We zijn praktisch elke GAP winkel in Parijs langs geweest (zondag ook nog) om te zoeken naar de zwarte lage leuke laarsjes, die mijn moeder vrijdagmiddag al had gespot. Helaas waren ze in die GAP winkel niet meer in haar maat, dus wat doe je dan. Dan ga je naar een ander filiaal om te kijken of ze het daar wel hebben. Daar hadden ze ze dus niet. Nou ja, eigenlijk hadden ze ze daar wel! De meeste poppen bleken de goede maat en de goede kleur aan te hebben, maar goed deze schoenen stonden niet in de inventaris dus mochten niet worden verkocht. (wel begrijpelijk natuurlijk, maar toch ongelooflijk krom dat iets er wel is maar je kan het niet kopen)
Na vele GAPs en nog wat andere shops te hebben gezien, gingen wij opzoek naar een eettentje om redelijk goedkoop en lekker te gaan eten. Dat restaurantje hadden we wel gevonden: voorgerecht + hoofdgerecht + nagerecht = €16 of de iets duurdere formule was iets van €20. Goedkoop dus en het was hartstikke lekker! Daarna nog met de man die ons naar binnen had gepraat op de foto geweest hihi.
Na het eten was het weer afgelopen en werd ik thuis gebracht door mn moeder en mn zus.
Ik bedenk me nu dat ik over de vrijdag iets verkeerds heb gezegd, ik was even in de war. De reden dat ik 's avonds alweer naar huis moest, was dat ik op moest passen die vrijdagavond. Dus ik moest rond 7 uur geloof ik weer thuis zijn.
Zo! Dat kleine misverstandje is ook weer verholpen. In ieder geval werd ik dus zaterdag afgedropt bij ‘mijn' thuis. Ik weet niet meer hoelaat dat ongeveer was, maar ik was geloof ik wel redelijk snel gaan slapen, want de volgende ochtend had ik om half 9 (dacht ik) afgesproken op het station vlakbij het hotel van mn zus en moeder om daar gezellig te komen ontbijten.
Daar werd ik op het station opgehaald door mijn mama, die aan de andere kant van het station stond te wachten, maar we hebben elkaar uiteindelijk wel gevonden! Eindelijk aangekomen in het hotel, was Lisanne inmiddels al beneden en gingen we met zn drieën naar de ontbijtzaal. Waar receptioniste ons raar aankeek omdat ik er bij was. (wij uitgelegd dat we het al van te voren hadden gevraagd of het goed was en dat het was goed gekeurd als ik ook kwam ontbijten, dus vooruit ik mocht doorlopen, want ja ik had ook nog niet gegeten [behalve de appel onderweg :$)
Toen echt heerlijk en super uitgebreid ontbeten, wat ik hier niet echt meer gewend ben. Ik zat me toch vol na het ontbijt. Ik had wel iets te veel gegeten hoor, want alles was zo lekker! Haha
Er zaten daar trouwens in het hotel echt veel Nederlanders, dat krijg je als je je hotel boekt via vakantieveilingen.nl, hihi, maar het was wel grappig om te zien/te horen al die Nederlanders.
Na het ontbijt zijn we nog even naar de kamer gegaan, de spullen weer ingepakt en uitgecheckt. We moesten wel nog lang wachten bij de balie, want voor ons was een man die blijkbaar iets van 6 maanden geleden (als het niet langer was) kleren ofzo had laten liggen en dat was toen wel gevonden, maar was nu weg. Hij wilde dat de receptioniste haar verhaal zou schrijven, maar dat kon zij niet doen. Dus nouja dat was een hele discussie en daarna waren wij aan de beurt:)
De auto weer bij het station geparkeerd en toen gingen we op naar la Défence, een groot winkelcentrum dat op zondag open is (dat de winkels open zijn op zondag is een grote uitzondering, dus dit was een geluk! Wij opzoek naar de GAP winkel, want thja de schoenen voor mn moeder waren nog steeds niet gevonden.
Het winkelcentrum La Défence, was niet te ver weg vanaf het station waar wij opstapten, dus we waren er zo! We hebben natuurlijk de GAP winkel gevonden, maar helaas waren ook hier de schoenen niet meer in de goede maat aanwezig.. Dommage!
Geluk bij een ongeluk, kwamen we er wel achter dat het een erg leuk/groot winkelcentrum is. Daar heb ik dan ook bij de habitat cadeautjes gekocht voor het sinterklaasspel van de week erna (4 december). Toen bij een winkel vanalles gepast samen met mn zus, maar niks gekocht, omdat het allemaal net niet was. Tot grote vermoeiing van mn moeder.
Oh even tussendoor, we hebben op dezelfde dag als de Notre Dame ook nog even een Starbucks momentje gehad. Welke op zondag in la Défence een Mc Café (is geloof ik niet bekend in Nederland) momentje werd, ook lekker, maar net iets goedkoper.
Volgens mij hadden we verder niet echt wat gescoord op La Défence, in ieder geval weet ik dat niet meer. Wel zijn we nog naar buiten geweest en daar stond een vrij grote kleine kerstmarkt waar we even doorheen zijn gelopen. Hier in Parijs vind je overal kerstmarkten, met kleine houte (witte) huisjes.. Bij de Eiffeltoren, Champs-Elysée, La Défence, goh nu ik erbij nadenk allemaal wel toeristische plekken.
Na La Défence hebben we ons by train begeven naar de Eiffeltoren, waar het plan was deze te beklimmen. Helaas stond er (zoals te verwachten) een hele lange rij, waarna wij hebben besloten hem gewoon vanaf onder ook wel even prima vinden.
(meer is onderweg :))
